با سلام خدمت شما بازدید کننده محترم مدیریت وبلاگ در حال تشکیل

یک گروه موسیقی بندری است . از هم استانی ها و همشهریان

محترم که علاقمند به عضویت در این گروه هستند با این شماره

09163220370 تماس حاصل فرمایند .

مايه و گوشه شوشتري در موسيقي ايران معروف است، آهنگ شوشتري گوشه اي است از دستگاه همايون. از همايون دو گوشه مشتق مي شوند: يكي گوشه شوشتري و ديگري اصفهاني.

 شوشتر بر روي تمام دستگاه هاي موسيقي ايران آهنگهاي محلي دارد و براي هر كدام از دستگاه هاي موسيقي ايران يك رديف محلي در شوشتر اجرا مي شود.

براي نمونه رديف دستگاه شور بدين قرار است:دشتي، درفيلي، نظامي، بختك يا كمري، غم انگيز، قره العين، نورالعين، دشتستاني، مكوندي و دشتي راستا. خود مايه شوشتري را، اگر شوشتري ها بخوانند اصل آهنگ است، زيرا همان مايه شوشتري با اشعار محلي خوانده مي شود و گيراتر است. بر هر دستگاه موسيقي ايران، شوشتر يك رديف محلي موافق همان دستگاه را دارد. جز آذربايجان، به ويژه تبريز، گمان نمي رود در هيچ يك از شهرهاي ايران روي دستگاه هاي موسيقي ايران اين قدر رديف محلي داشته باشند... در هر شهري تنها بر روي يك يا دو دستگاه از موسيقي ايران رديف محلي دارند، يعني آواز محلي را موافق يك يا دو دستگاه مي خوانند، اما در شوشتر موافق همه دستگاهها آهنگ محلي دارند.

اغلب باغبانها، بافنده ها، معمارها و بيشتر مردم در شوشتر، موسيقي را خوب مي دانند و محلي خوب مي خوانند. 

ترانه اي در مايه شوشتر

 باد صبا بر گل گذر كن گل گذر كن گل گذر كن از حال گل ما را خبر كن نازنين ما را خبر كن با مدعي كمتر بنشين نازنين اي مه جبين بيچاره عاشق ناله تا كي ناله تا كي يا دل مده يا ترك سر كن ترك سر كن شد خون فشان چشم تر من پرخون دل شد ساغر من اي يار عزيز مطبوع و تميز در فصل بهار با ما مستيز آخر گذشت آب از سر من ببين چشم تر من ببين چشم تر من گل چاك غم بر پيرهن زدپيرهن زد پيرهن زد از غيرت آتش در چمن زد در چمن زد در چمن زد بلبل چو من شد در چمن دستانسرا بهر وطن ديدي كه ظالم تيشه اش را تيشه اش را آخر به پاي خويشتن زد خويشتن زد شد خون فشان چشم تر من پرخون دل شد ساغر من اي يار عزيز مطبوع و تميز در فصل بهار با ما مستيز آخر گذشت آب از سر من ببين چشم تر من ببين چشم تر من

 اين ترانه زيبا توسط يگانهِ موسيقي ايران زمين - استاد محمد رضا شجريان - خوانده شده است.

هتل و رستوران جهانگردي شوشتر در قسمت شمالي شهر تاريخي شوشتر بنا شده است و چشم انداز ويژه اي به رودخانه كارون، نهر گرگر، بند تاريخي ميزان و برج كلاه فرنگي دارد.

• مشخصات

تعداد 11 اتاق 2 ، 3 و 4 تخته داراي امكانات: حمام، توالت و دستشويي - يخچال - تلويزيون - تلفن

داراي سالن VIP به ظرفيت30 نفر

سالن غذاخوري به ظرفيت 120 نفر

سالن تالار به ظرفيت 100 نفر

•  نشاني و شماره هاي تماس

نشاني: شوشتر، انتهاي خيابان شهيد شرافت، روبروي برج تاريخي كلاه فرنگي

شماره تلفن: 1-6221690 612 (98+)

شماره دورنگار: 6221692 612 (98+)

تلفن همراه: 2452 612 916 (98+)

• فاصله تا برخي مراكز مهم گردشگري و ديدني شوشتر

-مجموعه تاريخي فرهنگي آبشارها و آسيابهاي گرگر: 8/0 كيلومتر

-مجموعه تاريخي قلعه سلاسل: 2/1 كيلومتر

-پل بند تاريخي شادروان: 3/1 كيلومتر

-مسجد جامع شوشتر: 5/1 كيلومتر

-خانه مستوفي و موزه مردم شناسي شوشتر: 3/1 كيلومتر

-پل كابلي شوشتر: 5 كيلومتر

فکرو زکرم تو بودی او روزا یادته

                                    اون دل کوچیکه من جلوی پات بود یادته

رفتیو با رفتنت پا گزاشتی رو دلم

                                    سرم داره گیج میره تو کجایی عشقه من

وقتی میخواستی بری گفتی بهم غصه نخور

                                             دلو سپردم من به تو غصه نخور

گفتم بهت زود بیا دل من تنگه برات

                                        تو نرفتیو میگی آخه عزیز دلت میاد

میگفتی من برمیگردم خیلی زود

                                       دلو جونم همشون فدای یه تاره موت

ولی رفتیو خیلی وقته نامه ندادی تو برام

                                        آخه پس چی شد بگو تو جواب نامه هام

یه نامه همش دادی همون شده آب غذام

                                       نمیدونی یه غمیه بهم میگه باهات میام

من غمو می خوام چکار آخه تو بهم بگو

                                      فقط نگو دوست ندارم جونه من اینو نگو

آخه عاشقت بودم دیوانه وار باور بکن

                                     دل من تنگه به راحت تو منو یاریم بکن

شبا یه غمی میاد تویه سینم باهام حرف میزنه

                                     می خواد نا امید کنه از نا امیدی دم میزنه

شایدم دیگه نیای این جوری که بوش میاد

                                فکر کنم وقتی بیای ببینی جنازم رو دوش میاد

اون موقع بگو ببینم دلت برام تنگ میشه ؟

                                   این زمین و آب گل برای تو چه رنگ میشه؟

خلاصه کشتی مارو با این ادائو اشوه هات

                                    دل من تنگه برات* تنگه برات* تنگه برات

وای الان صبح میشه هو هنوز که من نخوابیدم

                                   یه روز دیگم تموم شدش ولی من نفهمیدم

دفتر شعرم دیگه پر شده کجایی تو می خوام برم

                                 دیگه کاری ندارم اینجا روی زمین دارم میرم  

تو نبودیو غمت عشقه تو کشت مارو

                                          زیر خاک دفنمو خاک خورد مارو

چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت

دزدیده و به جاش یک زخم همیشه گی ، رو  قلبت هدیه

داده زل بزنی به جای اینکه لبریز کینه و نفرت شی

حس کنی که هنوز هم دوسش داری

چقدر سخته دلت بخواد سر تو باز به دیواری  تکیه بدی

که یک بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده

چقدر سخته تو خیالت ساعت ها با هاش حرف بزنی اما

وقتی دیدیش هیچی جز سلام نتونی بگی

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه ها

 تو خیس کنه اما مجبور بشی بخندی تا نفهمه که

هنوز هم دوسش داری

چقدر سخته گل آرزو هاتو تو باغ دیگری ببینی

و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لب

بگی گل من باغچه نو مبارک

نمي دونم که چرا هر وقت به تو مي رسم ، نمي توانم از تو

بگويم. براي گفتنت واژه کم مي آورم. به هر حال ، بدان

که بيشتر از اين حرف ها و واژه ها برايم معنا مي دهي..

 من چه كنم خيال تو منو رها نمي كنه

اما دلت به وعده هاش يه كم وفا نمي كنه

من نديدم كسي رو كه مثل تو موندگار باشه

آدم خودش رو كه تو دل اينجوري جا نمي كنه..

آوازعاشــقانه ي ما درگــلو شكــــست

حق با ســكوت بود،صـدادرگلوشكست

ديـــگر دلم هــواي ســـرودن نميــــكند

تنـــها بهـــــانه ي دل ما درگلوشــكست

سربسته ماند بغــض گره خورده دردلم

آن گريه هاي عقده گشادر گلو شكست

اي داد، كــــس به داغ دل باغ دل نــداد

اي واي ،هاي هاي غرا درگلو شكست

آن روزهاي خوب كه ديديم ،خواب بود

خوابم پريد و خاطره هـا درگلو شكست

بادا مبــاد گــشت و مبـــادا به  باد رفت

آيا زيــاد رفت و چـــرا درگــلو شكـست

 نذار باور کنم ، تنهای تنهام

نمی خوام با کسی غیر از تو باشم

می خوام از خوابی که لحظه اش وصاله

برای دیدن روی تو پاشم

اگه تو باشی و دنیا نباشه

می شه با تو همه دنیا رو حس کرد

همه دنیا بیاد و تو نباشی

دلم دق می کنه با این همه درد

تموم زندگیمو زیر و رو کن

که بی تو دلخوشی هامم گناهه

خودت باش و من و دیووانگی هام

فقط با تو دل من رو براهه

بذار باور کنم اینو که با عشق

حقیقت می شه تو افسانه باشه

می شه افسانه ها رو زندگی کرد

اگه حق با منه دیوانه باشه

می شه افسانه ها رو زندگی کرد

اگه حق با منه دیوانه باشه

                         عشق با نبض دقایق زیباست

                                      عشق با زهر حقایق زیباست

                                                  عشق با در حسرت دیدار تو بودن زیباست.

  به ره عشق رفتن آسان نیست

                  این ره، کوچه وخیابان نیست

بی امان لحظه لحظه باید رفت

               چون دراین راه خط پایان نیست

ازدل تیرگی بیا بیرون

                   روشنی پشت ابرپنهان نیست

عشق رویش به سوی آینه هاست

                     هدفش کافرومسلمان نیست

دربیابان عشق باید سوخت

                   گفتن این قصیده آسان نیست

عشق درواژه ها نمی گنجد

               چه توان گفت گفتن آسان نیست

 آرزو  دارم  شبی  تنها  شوی 

 لحظه ای هم غصه با غم ها شوی

پنجره بسته دلم شكسته

دلي كه تنها دل به تو بسته

با ياد عشقت هميشه مسته

اما تو رفتي

به من مي‌گفتي هر جا كه باشي

نميشه روزي ازم جداشي

اما چه آسون دل كندي از من

دروغ ميگفتي خدانگهدار

دستت تو دستم چتر شكستم توي خيابون

 نم‌نم بارون پاي پياده آخ كه چه ساده عشقو مي‌خواستم

هر روز مي‌شينم تورو ببينم تو اون خيابون زير بارون

چه خوش خيالم كه بر ميگردي باور ندارم

صداي نازت توي خيالم

دستاي گرمت تو دست سردم

نوازشم كن حتي تو خوابم

من چشم براتم

اگه تو حتي خاطره باشي بازم قشنگه

مال من باشي هرجا كه رفتي هرجا كه باشي

خدانگهدار خدانگهدار

دستت تو دستم چتر شكستم توي خيابون

نم‌نم بارون پاي پياده آخ كه چه ساده عشقو مي‌خواستم

هر روز مي‌شينم تورو ببينم تو اون خيابون زير بارون

چه خوش خيالم كه بر ميگردي باور ندارم

سازنده ترین کلمه گذشت........آن را تمرین کن

پرمعناترین کلمه ما.......آن را بکارببر

عمیق ترین کلمه عشق....آن را ارج بنه

بی رحم ترین کلمه تنفر.......ازبین ببرش

سرکش ترین کلمه هوس.......به آن یاری نکن

خودخواه ترین کلمه من....ازآن حذرکن

ناپایدرترین کلمه خشم.......آن را فروببر

بازدارنده ترین کلمه ترس.......باآن مقابله کن

بانشاط ترین کلمه کار.......به آن بپرداز

پوچ ترین کلمه طمع......آن رابکش

سازنده ترین کلمه صبر......برای داشتنش دعاکن

روشن ترین کلمه امید .......به آن امیدوارباش

ضعیف ترین کلمه حسرت.......آن را نخور

توانا ترین کلمه دانش ..........آن رافراگیر

محکم ترین کلمه پشتکار........آن را داشته باش

سمی ترین کلمه غرور.........آن را بکش

سست ترین کلمه شانس.....به امید آن نباش

شایع ترین کلمه شهرت......دنبالش نرو

لطیف ترین کلمه لبخند.........آن را حفظ کن

حسرت انگیزترین کلمه حسادت......ازآن فاصله بگیر

ضروری ترین کلمه تفاهم ......آن را ایجاد کن

سالم ترین کلمه سلامتی........به آن اهمیت بده

دوستانه ترین کلمه رفاقت......از آن سو استفاده نکن

موقرترین کلمه احترام است.....برایش ارزش قائل شو

ویرانگر ترین کلمه تمسخر....دوست داری با توچنین کنند؟

آرام ترین کلمه آرامش...به آن برس

سخت ترین کلمه غیرممکن است ....وجود ندارد

تاریک ترین کلمه نادانی.....آن را بانورعلم روشن کن

کشنده ترین کلمه اضطراب.....آن رانادیده بگیر

بی ارزش ترین کلمه انتقام......بگذاروبگذر

رساترین کلمه وفادری.......سرعهدبمان

تنهاترین کلمه گوشه گیری.......بدان که جمع بهترازفرد

هدفمند تری کلمه موفقیت.......پیش به سوی آن

برای عشق تمنا کن ولی خارنشو

برای عشق قبول کن ولی غرورتوازدست نده

برای عشق گریه کن ولی به کسی نگو

برای عشق مثل شمع بسوز ولی نگذار پروانه ببینه

برای عشق پیمان ببند ولی پیمان نشکن

برای عشق وصال کن ولی فرار نکن

برای عشق بمیر ولی کسی رونکش

برای عشق خودت باش و خوب باش

اگر مردم و ندانستيد جسدم  كجا ست نامه ام را به

 باد بسپاريد

هر كجا آرام گرفت

در آنجا مقبره اي بنا سازيد و مرا در تابوت سياه

 رنگي بگذاريد

دستانم را بيرون از  تابوت بگذاريد تا همه خلق

 بدانند كه كه هر

 چه سياهي روزگار بوده است من كشيدم

و در آخر تكه  يخي بر مزارم بگذاريد تا تنها يگانه

 دلبرم برايم

اشك بريزد

دلم مثل دلت خونه شقایق

 چشام دریای بارونه شقایق

 مثل مردن می مونه دل بریدن

 ولی  دل بستن آسونه شقایق

 شقایق آی شقایق

 گل همیشه عاشق

 شقایق جای تو تو دشت خدا بود

 نه تو گلدون نه تو قصه ها بود

 حالا از تو فقط این مونده باقی

 که سالار تموم عاشقایی

دلم میخواست باد باشم

قلبها  زبان روح دنيا را مي شناسند

و آن را می شنوند و هيچ و قت اشتباه نميكنند

يک تلاقي نگاه و يک آتش داغ ته قلب

 همه ی عشقي است  كه روح جهان نويدش را  ميدهد

 قلب بي اختيار مي لرزد به نام او

 و هر لحظه اورا صدا مي زند

 اگر مي شد  آبشار بلندي را كه ميريزد از كوه 

و آبي كه از دل كوه سرازير شده

 را در ميان زمين و آسما ن معلق نگاه داشت

 ميشود به يک  قلب عاشق گفت

 عاشق نباش

 ميشود  گفت

اسمش را فرياد نزن

 نامش را  از ياد ببر،ميشود  گفت 

عاشقش نباش

 اما

 به حكم جاذبه زمين و قانون اثبات شده 

هر گز چيزي كه سرازير شد و افتاد تا به سقوط نرسد

از حرك نمي ایستد ...پس درقانون عشق

 و در قاموس عشاق

عشق

مراحلي را طي ميكند

 تا عاشق به سلوك برسد

 وقتي نگاه  به  نگاه

خيره مي ما ند

 چيزي در قلب آتش ميگيرد

 از هما ن لحظه مشعل 

وجود در عشق ذره ذره آِب ميشود

 تا رسيدن به مقصد نور هدايتي ميشود

 براي عاشق واقعي

 يک عشق پا ك به دور از هوس 

هرگز مشعل روشن وجود عاشق را  خاموش نميكند

در اين عشق سلوكي هست

 كه عاشق

 مثل آب روان از سرچشمه وجود خودش راهي را آغاز ميكند

 و تا رسيدن به منتهي به  آخرين مسير  به  خاك ادامه ميدهد

 در هر  پيشرفتي براي  متعالي شدن 

و   رسيدن  به اوج

 بلندي مرتبه در  رسيدن  به افلاك  مثال زده ميشود

 براي هر اوجي  بالاترين جايگاه آسما نهاست

اما در عشق

براي رسيدن به اوج و نهايت ممكن

 بايد بر خاك ،خاك پاكي كه معشوق از آ ن ساخته شده،

 بر روي آن راه رفته و روي آن زندگي ميكند  بوسه زد

پيشاني بر پيشانيه مادر خاك بگذاری تا بوسه هاي بي دريغ خودش را 

 نثارت کند

 تمام آرامش دنيا در لحظه تلاقي روح جهان با پوسته نرم وجود تو 

در يک لحظه ناب  و بي بديل

در سراسر وجودت  بنشیند

 و خنكاي سرد و آبي رنگ،

                 سبزيه پر  طراوت و پر نشاط ، قرمزیه حرارت و شور                 

و همه ی رنگهايه ناب طبيعت در قلبت جوانه بزند

وز بوسه گاه مادر زمين جوانه هاي اميد رشد كنند

و تو از خاك سر بلند کنی و نهال وجودت تا به اوج آسمان ها برسد

 و اين يعني نهايت عشق

رسيدن به خاكي  كه نام او بر آن  حک شده،

رسيدن به پايين ترين مرتبه كه پله اول رسيدن به آسما نهاست

برای عاشقی دیره

ولی باز دست تقدیره

تا دستامون نره بالا

جایی بارون نمی گیره

دلی که دادمش دستت

دیگه از زندگی سیره

نیومد وقتی ام اومد

فقط گفت که داره میره

نگفتم من خداحافظ

آخه قلبم هنوز گیره

بدون این قلب دیوونه

دیگه محتاج زنجیره

بمون این زخم و بدتر کن

عجیب محتاج شمشیره

بریزم اشکامو شاید

آخه این آخرین تیره

نگی تو، اونی که رفته

وجودش غرق تقصیره

فدای اونکه تو خوابم

منو تحویل نمی گیره

دل من روی زمینه،دل تو تو آسمونه

اِنقدر دوست دارم من که فقط خدا می دونه

بیا یه عهدی ببندیم ببینیم کدوم یک از ما

تا ته جادّۀ دنیا بر سر عهدش می مونه

بعضی قلبا بی ستاره ن یه ستاره هم ندارن

شایدم ستاره هاشون مثِ ما تو کهکشونه

برجای غرور بلندن، که دارن به ما می خندن                         

 کاش با هم بریم یه جا که بر خلاف شهرمونه

یادمه پرسیدم از تو که می شه با هم بمونیم؟

گفتی این که دست ما نیست بذارش پای زمونه

چه بباری، چه بتابی، چه بخندی، چه بخوابی

عزیزم چه فرقی داره واسه اون که شد دیوونه

می دونم یه جای این عشق،خستگی، کار میده دستت

مرغ عشقمون رو آخر می کنی بی آشیونه

من نمی دونم چی میشه، نمیشه بگذرم از تو

شاید اون موقع ببارم تا شاید بیای به خونه

خلاصه فقط می خواستم قصمون رو گفته باشم

می دونم که آخر عشق با خدای مهربونه

دلِ من فکراشو کرده که صبورو باوفا شه

کاش دل تو هم صبور شه این روزا اگه بتونه

دیگه حرفی نیست عزیزم بجز اشکی که می ریزم

کاش بپرسی راز عشقو از گلای ناز پونه

نمی گم عوض شدی نه، تو هنوزم مهربونی

حدسشو من زده بودم نمی خوای پیشم بمونی

روزای اول این عشق، اشتیاقت تازه تر بود

حالا با صد التماسم، واسه من شعر نمی خونی

بعضی وقتا اگه حرف و خبری جایی نباشه

نمی ری دیگه سراغ قصه های خودمونی

گفتی تنها نامۀ من تو دسِ همه ست عزیزم

نامتو من بفرستم حالا به کدوم نشونی

بنویسم روی پاکت، با یه تیکه یاد غربت

برسه به یه ستاره، به یه عشق آسمونی

پشت پنجره نشستم واسۀ تو می نویسم

که شاید رد شه از اینجا، سایۀ محو جنونی

یه روزی خوندم یه جایی، از عزیز بی وفایی

واسۀ دوام یک عشق، عاشق و باید برونی

بهترین جملۀ دنیا، فکر کنم همینه زیبا

عمری دنبال تو بودم، اونی که می خوام همونی

صبر و حوصله نداشتن، عادت همه ست عزیزم

تو که نیستی مثل اونا، تو خود رنگین کمونی

نه، جواب نامت این نیس، اونو بعداٌ می نویسم

که سلام گلدونارو به گلاشون برسونی

گفتم اینو بنویسم، که دوست دارم عزیزم

بیشتر از تو می دونم من، که تو اینو نمی دونی